Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Duality322 : Αποχή - Πολιτική στάση ή απλή χαζομάρα;


 
  Τον τελευταίο χρόνο διάφοροι πολιτικάντηδες, δήθεν ή αμόρφωτοι δημοσιογράφοι, προπαγανδιστές , και άλλοι προσπάθησαν να αναλύσουν το φαινόμενο Αποχή(ή αλλιώς ότι «αμερικανοποιούμαστε» πάνω σε αυτό το θέμα). Αλλά το πρόβλημα μου με αυτούς είναι ότι προσπάθησαν να «αναλύσουν» δήθεν το φαινόμενο έτσι ώστε να πουν το σωστό αλλά ταυτόχρονα κανένας από αυτούς δεν παρακίνησε τους πολίτες να πάνε να ψηφήσουν.
.....
Εκτός από την παραπάνω αφορμή για να γράψω αυτό το κείμενο ,αφορμή στάθηκε επίσης και η συζήτηση που είχα με κάποιον άνθρωπο που θεωρούσε την αποχή ως πολιτική στάση παρόλο που ο ίδιος –ίσως- μόνο ανενεργός πολίτης δεν είναι. Δεν θέλω να κριτικάρω έναν-έναν τους ανθρώπους αλλά το σύνολο αυτού που «πρεσβεύουν». Που στην περίπτωση μας είναι η Αποχή.

  Ας αρχίσουμε λέγοντας και ξεκαθαρίζοντας ότι ζούμε σε πολίτευμα δημοκρατίας. Και αυτό το πολίτευμα μας δίνει σε ΟΛΟΥΣ το δικαίωμα κάθε 4 χρόνια να διαλέγουμε κόμματα ,βουλευτές που θα μας εκπροσωπούν στην περίφημη Βουλή των Ελλήνων. 

  Όταν ψηφίζει κάποιος δείχνει ότι νοιάζεται για το ποιοι θα τον κυβερνήσουν ,ξέρει ότι υπάρχουν προβλήματα(-δεν αποκλείουμε και τα προσωπικά ,όπως αν θα βολευτεί κάπου και διάφορα που δεν με φτάνει ο χρόνος να τα γράψω!) στην χώρα και με την ψήφο του ζητάει από αυτόν που ψήφισε να βρει κάποια λύση. 

   Τώρα το πώς και γιατί φτάσανε να ψηφίζουνε με βάση αν θα λύσει το οικονομικό τους πρόβλημα ο τάδε βουλευτής ή για να πάρουνε καμία δουλειά από το δημόσιο κ.α., εκεί έχουν την ευθύνη πρώτα οι πολιτικοί που το επιτρέπουν αυτό, μετά αυτοί που δεν ψήφισαν κάτι άλλο για να μην βγει το τάδε κόμμα συμφερόντων και μετά αυτοί που ψήφισαν αυτούς που υπόσχονται.

     Το παραπάνω είναι ένα καθημερινό φαινόμενο της «Ημέρας προ-Εκλογών». Μετά έρχονται τα προβλήματα. Οι πολιτικοί που βγήκαν συνεχίζουν ακάθεκτοι και χαρούμενοι τη δουλειά τους  . Μετά έρχονται αυτοί που είχαν το συμφέρον να ψηφίσουν το τάδε κόμμα-(αυτοί που ψήφισαν λόγο ιδεολογίας ή πραγματικά πιστεύουν σε κάποιο κόμμα και το ψήφισαν δεν έχουν πρόβλημα μέχρι το κόμμα τους να κινηθεί αντίθετα από ότι πίστευαν - δεν συγκεντρώνουν τόσο το ενδιαφέρον μου όπως οι υπόλοιπες 3 κατηγορίες που δημιουργούν την αμφιβολία αν είναι η δημοκρατία σωστή). Κάποιοι από αυτούς (συνήθως λίγοι) είναι χαρούμενοι-όπως οι βουλευτές- γιατί  πήραν την δουλειά ή βολεύτηκαν ή ή ή ή.. Μετά είναι αυτοί που κλαίγονται και φωνάζουν γιατί δεν είχαν την τύχη των προηγούμενων.

     Και έρχομαι τώρα στο θέμα μας . Αυτοί που δεν ψήφισαν. Λένε ότι είτε ψηφίσουν είτε όχι  οι ίδιοι θα βγουν. Μέγα λάθος !! Στις βουλευτικές εκλογές συνολικά η αποχή ήταν 30%. Και αν υποθέσουμε ότι ψηφίζατε το τρίτο κόμμα (που είχε πάρει 7,54%) θα έπαιρνε 35,4 %! Και θα είχε εκλεχτεί όχι απλά ένα διαφορετικό κόμμα αλλά γινόταν ,προφανώς, και αλλαγή στο πολίτευμα. Μπορεί να μην έπαιρνε την πλειοψηφία στην βουλή αλλά σίγουρα δεν θα είχαμε τα δυο μεγάλα κόμματα να αποφασίζουν μόνο αυτά. Γιατί στις περισσότερες αποφάσεις τους πάνε χέρι-χέρι.

   Επίσης δεν θα είχαμε για πολλοστή φόρα πλειοψηφία στην βουλή και θα βλέπαμε ποια κόμματα και ποιοι βουλευτές θα έκαναν συνεργασία με κάποιο άλλο κόμμα . Θα δινόταν έτσι η ευκαιρία και σε εμάς αλλά και στα άλλα κόμματα να δούμε αν θα κάνανε πράξη τα όσα λένε τόσα χρόνια. Με λίγα λόγια θα είχαμε ένα είδος αυτοκάθαρσης που θα ξεκινούσε μέσα από την Βουλή. Υπερβολή; Αν δεν ψηφίσεις ποτέ δεν θα μάθεις..

   Επίσης μην ξεχνάτε ότι πολλοί άνθρωποι ψηφίζουν με βάση το τι κάνει η πλειοψηφία. Και εφόσον η πλειοψηφία έδειχνε ότι υπάρχουν και άλλα κόμματα που ίσως είναι άξια να κυβερνήσουν τότε τα 2 μεγάλα κόμματα θα αποδυναμώνονταν αρκετά.

    Μια άλλη δικαιολογία  που ακούγεται είναι ότι η δημοκρατίας μας δεν είναι τόσο δίκαιη από την στιγμή που τελειώνουν οι εκλογές. Λάθος. Αυτό θα ήταν σωστό όταν ψηφίζαμε ΟΛΟΙ και αν και πάλι δεν άλλαζε η πολιτική κατάσταση της χώρας ,τότε θα ευσταθούσε αυτή η δικαιολογία. Τώρα όμως δεν μπορείτε να το λέτε εκ του ασφαλούς , γιατί δεν μιλάμε για ένα ποσοστό της τάξεως 5-10% αλλά 30% που δεν πάει να ψηφίσει , και όσο πάει μπορεί να αυξηθεί .

     Αν τώρα πάμε να ερμηνεύσουμε το «φαινόμενο αποχή» θα δούμε και κάτι άλλο. Όταν πάει να ψηφίσει κάποιος τότε η ψήφος του σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος έχει διπλή αξία . Δηλαδή ψηφίζει και για αυτόν που δεν πήγε να ψηφίσει. Άρα όσοι δεν ψηφίζουν δίνουν το δικαίωμα  σε αυτούς που πάνε να ψηφίσουν , να αποφασίσουν για αυτούς.

     Και γεννάτε το ερώτημα. Εφόσον με την στάση σου δίνεις το δικαίωμα σε άλλους να αποφασίζουν για εσένα γιατί στην συνέχεια βγαίνεις και βρίζεις το πολιτικό σύστημα ή τους πολιτικούς ή τους βουλευτές ή αυτούς που αποφάσισαν για εσένα(αυτούς που πήγανε να ψηφίσουν);;;

     Για να μην παρεξηγηθώ , δεν εννοώ να βουλώσουμε τα στόμα όσων δεν ψηφίζουν .Αλλά αν για να είμαστε δίκαιοι, πρώτα ψήφισε για εσένα και μετά βγες φώναξε και βρίσε τους αν δεν σε ικανοποιούν αυτοί που βγήκανε(φυσικά με την προϋπόθεση ότι δεν θα ψηφίσεις τους ίδιους που βγαίνουν τόσα χρόνια και σου έχουν χαλάσει την εικόνα της δημοκρατίας). Διότι θα έχεις αποφασίσει για τον εαυτό σου και θα έχεις τον εγώ σου ήσυχο και θα έχεις όλο το δίκαιο του κόσμου να δυσανασχετείς για το τι συμβαίνει στη χώρα.

     Ένα άλλο που ακούγετε είναι ότι κανένα κόμμα από αυτά που υπάρχουν δεν με ικανοποιεί. Εδώ θα διαφωνήσω(πάλι). Υπάρχουν κόμμα τα οποία καλύπτουν όλες τις ιδεολογίες. Από άκρα αριστερά μέχρι άκρα δεξιά. Υπάρχουν άνθρωποι αξιόλογοι και μορφωμένοι μέσα σε κάθε κόμμα. Βέβαια αν βλέπεις μόνο τηλεόραση μην περιμένεις να δεις και πολλούς.
Ελληνικά κόμματα:
ΠΑΣΟΚ -  Σοσιαλδημοκρατικό (Ιδεολογία:  Σοσιαλδημοκρατία)
ΝΔ – Συντηρητικό  Φιλελεύθερο (Ιδεολογία: Κεντρώα ιδεολογία ,Χριστιανική δημοκρατία, Συντηρητισμός, Φιλελεύθερος συντηρητισμός)
ΚΚΕ - μαρξιστικό-λενινιστικό κόμμα
ΣΥΡΙΖΑ – Συνασπισμός αριστερών κομμάτων και οργανώσεων στην Ελλάδα. Δεν αποτελεί ενιαίο πολιτικό φορέα, αλλά μία συμμαχία κομμάτων και οργανώσεων
ΛΆΟΣ – Ακροδεξιά
Δημοκρατική Συμμαχία: Κεντροδεξιό κόμμα
Δημοκρατική Αριστερά: Ιδεολογία Ανανεωτική Αριστερά Σοσιαλδημοκρατία
Χρυσή Αυγή : πολιτική οργάνωση που δρα σε Ελλάδα και Κύπρο. Η ιδεολογία της χαρακτηρίζεται ως ακροδεξιά, νεοναζιστική και φασιστική.
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ή Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή : τοποθετείται στο χώρο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Αυτοπροσδιορίζεται ως Μέτωπο της Αντικαπιταλιστικής, Επαναστατικής, Κομμουνιστικής Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας.
Οικολόγοι Πράσινοι: υποστηρίζει τις αρχές της πολιτικής οικολογίας

Φυσικά δεν είναι μόνο αυτά, μπορείτε να δείτε και τα υπόλοιπα εδώ ,googlise ta επίσης για να βρεις περισσότερες πληροφορίες αν δεν τα ξέρεις.

    Όπως βλέπουμε υπάρχουν πολλά κόμμα με πολλές ιδεολογίες και θέσεις τα οποία δεν έχουν μπει ούτε στην βουλή και εφόσον δεν έχουν εκλεγεί δεν μπορούμε να λέμε ότι δεν υπάρχουν κόμματα που δεν μας εκφράζουν. Φυσικά υπάρχουν και κόμματα που δημιουργήθηκαν πρόσφατα και είναι του τύπου «Νέο κόμμα-Παλαιοί πολιτικοί», και ως εκ τούτου δεν έχουν και μεγάλη απήχηση ή δεν είναι τέλος πάντων να τους έχει και πολύ εμπιστοσύνη . 

    Στο μόνο που μπορούμε να συμφωνήσουμε είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει ο άνθρωπος που μπορείς να αποκαλέσεις εύκολα Ηγέτη. Υπάρχουν ικανοί άνθρωποι να κυβερνήσουν αλλά έχουν δυσκολία στην «επικοινωνία» τους με το λαό.

    Μπορείς να διαδηλώσεις ,να φωνάξεις ,να γράψεις ,να διεκδικήσεις ,να τα σπάσεις, αλλά αν δεν ψηφίσεις μην περιμένεις πολλά.
Τέλος κλείνω με δυο αποφθέγματα για την δημοκρατία που ελπίζω να αλλάξουν τον τρόπο που σκέπτεστε  : 

«Στη δημοκρατία κάθε άνθρωπος είναι αναγκαίος.»
 
Ραλφ Έμερσον

«Όταν στη δημοκρατία ο οργανωμένος λαός έχει την υπέρτατη εξουσία, τότε αυτό είναι δημοκρατία. Όταν η υπέρτατη εξουσία βρίσκεται στα χέρια μιας μερίδας του λαού, τότε αυτό λέγεται αριστοκρατία.»

Σαρλ Ντε Μοντεσκιέ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου