Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

Duality 322: Άσυλο Για τις Ελεύθερες Απόψεις ή Άσυλο για Εγκληματίες?


  Υπάρχουν διάφορα είδη ασύλου πολιτικό , κατοικίας κ.α. Το πιο γνωστό είναι το πολιτικό άσυλο. Αυτό δίνετε από μια χώρα σε κάποιον που θα το ζητήσει , ο οποίος διώκεται για πολιτικούς ή θρησκευτικούς λόγους στη χώρα του. Επίσης υπάρχει και άλλο ένα “είδος” πολιτικού ασύλου το οποίο δίνετε σε  μετανάστες που η χώρα τους βρίσκετε σε πόλεμο ή υπάρχουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης σε αυτήν. Είναι απόλυτα λογική και αναγκαία πράξη.

  Το άσυλο κατοικίας ισχύει για τις κατοικίες όλων μας . H ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη,όπως λέει ο νόμος. Kαμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας.  Νομίζω δεν χρειάζονται πολλά λόγια για υπεράσπιση ή για την αναγκαιότητα αυτού.

    Πάνω κάτω σε όλες τις χώρες ισχύουν τα ίδια. Στην Ελλάδα όμως πρωτοτυπούμε και πάλι με το...
...“Πανεπιστημιακό Άσυλο”.

    Το Πανεπιστημιακό Άσυλο θεσπίστηκε σε εποχές αυταρχισμού, όταν υπήρχε ποινικοποίηση απόψεων μέσα στην κοινωνία. Κι έτσι τα Πανεπιστήμια είχαν ανάγκη ένα χώρο ευρύτερης ανοχής στην έκφραση απόψεων. Με το πέρασμα του χρόνου όμως το άσυλο γινόταν όλο και πιο άχρηστο αλλά και επικίνδυνο για την ελευθερία και ανοχή τον απόψεων! Έως ότου  έφτασε στο σημείο το Πανεπιστημιακό άσυλο(όχι αυτό κάθε αυτό αλλά παράνομες ομάδες που το εκμεταλλεύονται) να περιορίζει την ελεύθερη απόψεων , να υποθάλπει εγκληματίες που δέρνουν καθηγητές ,φοιτητές , προκαλούν υλικές ζημιές , διακινούν ναρκωτικά , κάνουν καταλήψεις για λόγους που δεν αφορούν το πανεπιστήμιο (!) και πολλά άλλα άσχετα με την με την πραγματική λειτουργία του πανεπιστημίου.

    Πλέον στα Πανεπιστήμια διώκονται όσοι εκφράσουν ελεύθερα απόψεις(!) συγκεκριμένα “ξυλοφορτόνονται” καθηγητές και φοιτητές από ομάδες αντιεξουσιαστών(και άλλες δήθεν-αριστερές ομάδες από γνωστούς πολιτικούς χώρους) που με αυτόν τον τρόπο τάχα υπερασπίζονται το άσυλο (!) δηλαδή την ελεύθερη διακίνησης ιδεών!

    Ενώ έξω από Πανεπιστήμια ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει διωχθεί για τις απόψεις του και γενικά ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα όπου ο καθένας δεν διώκεται για της απόψεις του!!

    Πολλοί θα έχετε αναρωτηθεί εφόσον οι διοικητικές αρχές του πανεπιστημίου έχουν την δυνατότητα άρσης του γιατί δεν το κάνουν. Η απάντησή είναι ότι φοβούνται τα αντίποινα από τις ομάδες που προανέφερα .

    Ένα τρανταχτό παράδειγμα για την καταπάτηση του ασύλου και της έλλειψης αστυνομικής αρχής μέσα στα Πανεπιστήμια(χωρίς όμως να παρεμποδίζεται η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και ελευθερία της έκφρασής ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΊΝΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΗΠΑ)   είναι και αυτό που συνέβη σήμερα στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας όπου ομάδα 20 αντιεξουσιαστών που κρατούσαν κοντάρια μπήκε μέσα και ένας εξ αυτών προσπάθησε να πλησιάσει τον Νομπελίστας James Watson ,”πατέρα” της έλικα DNA! Όμως δέχθηκε την επίθεση από άλλους φοιτητές οι οποίοι τελικά κατάφεραν να τον κατεβάσουν άρον άρον από το χώρο.



Τώρα αυτός ο κουκουλοφόρος τι σχέση μπορεί να έχει με την δημοκρατία ,το άσυλο και το Πανεπιστήμιο παραμένει άγνωστο. Στην καλύτερη  είναι για το άσυλο ανιάτων!(αφήστε που έτσι προσβάλλω αυτούς τους ανθρώπους).

Άλλο ένα παράδειγμα είναι πριν γίνει η κατάληψη της Νομικής από μετανάστες (υποκινούμενοι από το ΣΥΡΙΖΑ και το Φόρουμ Μεταναστών) όπου κάποιοι με το “έτσι θέλω” μπήκανε σε αίθουσα όπου διεξαγόταν εξετάσεις και προσπάθησαν και τα κατάφεραν να την σταματήσουν προκαλώντας υλικές ζημιές.

Διάφοροι επώνυμοι ισχυρίζονται ότι άσυλο πρέπει να διατηρηθεί για  να μας θυμίζει τι πέρασε η χώρα μας μέχρι να έρθει  η δημοκρατία στην χώρα μας χωρίς όμως να αναλογίζονται τι γίνεται σήμερα στα Πανεπιστήμια ή είναι οι ίδιοι που υποκινούν ή υπερασπίζονται στα κρυφά τέτοιες ομάδες . Ε λοιπόν ας φτιάξουμε μια αναμνηστική πλάκα για το Πανεπιστημιακό Άσυλο στο προαύλιο χώρο κάθε Πανεπιστημίου και ΤΕΙ να μας το θυμίζει και να κάνουν σωστά οι Πανεπιστημιακές και Αστυνομικές αρχές επιτέλους την δουλειά τους.

Να δούμε και τι ισχύει στην υπόλοιπη και Ευρώπη και ΗΠΑ.
(ΠΗΓΗ)     

Στο εξωτερικό, η παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία είναι άγνωστη και η προστασία του πανεπιστημίου, ανθρώπων και υλικοτεχνικής υποδομής εξασφαλίζεται από ειδικό προσωπικό του πανεπιστημίου ή από αρμόδιες αρχές.

Θα πρέπει να τονισθεί ότι στο εξωτερικό οι αρχές των πανεπιστημίων εστιάζουν στη φύλαξη των ιδρυμάτων, αφού θεωρείται «εκ των ων ουκ άνευ» η προστασία της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών εντός των ιδρυμάτων. Έτσι, δεν υπάρχει περίπτωση να δημιουργηθούν έκτροπα εντός των πανεπιστημιακών χώρων και να μην παρέμβει η αστυνομική δύναμη. Και αυτό διότι δεν συνδέεται η ελεύθερη διακίνηση ιδεών με την ανεξέλεγκτη και καταχρηστική λειτουργία των πανεπιστημιακών χώρων.

Στην Ελλάδα το πανεπιστημιακό άσυλο είναι σχεδόν ταυτισμένο με τη νομοθετική ρύθμιση που αποκλείει ή δυσχεραίνει την επέμβαση της αστυνομίας σε πανεπιστημιακούς χώρους. Στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει διαφορετική έννοια. Εκεί δεν σημαίνει ότι ο πανεπιστημιακός χώρος είναι ένα άβατο για τα όργανα της τάξεως, αλλά ότι διασφαλίζεται η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελεύθερη διακίνηση ιδεών.

Eνδεικτικά, στα πανεπιστήμια των HΠA υπάρχει φύλαξη από υπαλλήλους, ενώ στα μεγάλα campus φοιτητές του ιδρύματος εργάζονται ως ωρομίσθιοι με αρμοδιότητα να «σαρώνουν» τον χώρο λειτουργώντας ως «πρώτο μάτι» για τυχόν εγκληματικές ενέργειες. Kατόπιν, τον λόγο έχουν οι αρχές του ιδρύματος και η αστυνομία.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο διευθυντής του London School of Economics Χάουαρντ Ντέιβις δυσκολεύθηκε να κατανοήσει την ερώτηση (για το άσυλο και το δωρεάν μοναδικό σύγγραμμα) που του ετέθη από Έλληνα δημοσιογράφο. «Δεν υπάρχει κανένας παρόμοιος νόμος στην Βρετανία. Η αστυνομία μπορεί να μπει στο χώρο του πανεπιστημίου όπως και οπουδήποτε αλλού. Δεν υπάρχει καν συζήτηση ή διαφωνία για αυτό το ζήτημα».

Η τήρηση της έννομης τάξης θεωρείται αυτονόητη. Οι ταραχές που ξέσπασαν στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στα τέλη της δεκαετίας του ’60 ήταν η αφορμή να τεθούν σε εφαρμογή αυστηρότεροι κανόνες ασφάλειας.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργήθηκαν ειδικές υπηρεσίες ασφαλείας ενώ τα μεγάλα πανεπιστήμια έχουν ακόμη και δικά τους αστυνομικά τμήματα.

Τα κρούσματα βίας – με αποκορύφωμα το μακελειό στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια το 2007 –στο οποίο 32 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από επίθεση ενόπλου – συγκλόνισαν την κοινή γνώμη. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημόσιων πανεπιστημίων περιφρουρείται πλέον από ένοπλους αστυνομικούς.

Aνάλογα αυστηρά συστήματα φύλαξης των χώρων εφαρμόζονται σε όλα τα πανεπιστήμια της Δυτικής Eυρώπης. Μάλιστα, υπάρχουν περιπτώσεις πανεπιστημίων, η φύλαξη των οποίων ανατίθεται σε ιδιωτικές εταιρείες με σχετικό αντικείμενο. «Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει φασαρία μέσα στο πανεπιστήμιο και να μην παρέμβουν οι φύλακες. Και αυτό διότι γίνεται διάκριση ανάμεσα στην παρουσία του φύλακα με αρμοδιότητα την προστασία της περιουσίας του ιδρύματος και στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών και λόγου» σχολίασε σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Καθημερινή», πανεπιστημιακός με σπουδές στη Γαλλία, μια χώρα ιδιαίτερα ευαίσθητη σε τέτοια θέματα.

Στη Γαλλία αρκεί μια απλή έκκληση της πρυτανείας για να επέμβει η αστυνομία. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα τον Μάρτιο του 2006 όταν η αστυνομία χρησιμοποιώντας δακρυγόνα εισέβαλε στο ιστορικό πανεπιστήμιο της Σορβόννης για να τερματίσει βιαίως την κατάληψη φοιτητών που διαμαρτύρονταν για τις μεταρρυθμίσεις που προωθούσε η κυβέρνηση.

Παρόμοια είναι η κατάσταση στη Γερμανία. Ισχύει ο βασικός κανόνας ότι η αστυνομία έχει δικαίωμα κάθε φορά που αυτή το κρίνει αναγκαίο να αστυνομεύει και να επεμβαίνει στους χώρους του πανεπιστημίου.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί τα ξένα Πανεπιστήμια είναι καλύτερα από τα δικά μας....

Duality 322

1 σχόλιο:

  1. DUALITY000....ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ TI EIΠΕ!!!!!!speachless!!!!!!αυτο θελει και προκαλεί απαντησάρα...με κούφανες!!!!!!!μόλις ξεμπερδέψω θα ετοιμασω....ρε τι παθαμε στα καλα καθούμενα....πω ρε παιδί μου να ούμε....δεν μπορώ να ησυχασω στιγμή δω πέρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή